Fazilet Kendirci

“Ev kelimesi benim için insanların kendini en huzurlu, en özgür, en çıplak, en çılgın, en üzgün, en mutlu hissedebildiği yerdir. [...] Düşünebildiğim, üretebildiğim, kendimi özgür özgür hissedebildiğim hemen hemen her yer evim olabilir aslında. [...] Eğer geride bıraktıklarımızla, bu klasik anlamda doğum ve ölümün ötesindeki süreçleri de düşünürsek, ev dediğimiz şey çok daha uzun süreçlerde yaşayabilme imkanı tanıyan bir mekan.”

“For me , the word home is a place where people can feel the most peaceful, free, naked, wildest, saddest, happiest. [...] Almost any place I can think, produce, feel free can actually be my home. [...] If we consider the processes beyond birth and death in this classical sense with what we have left behind, what we call home is a space that allows us to live things in much longer periods.”